Ավարտեցի:Մի քիչ տխուր մի քիչ էլ ուրախ:Հետս շատ բաներ տարա հիշողությանս արկղը լցնելու՝ուրախ պահեր,վեճեր կռիվներ ,համերաշխություն,սեր ու մի քիչ էլ զայրույթ:Ու հիմա արդեն չկա անսահմանափակ սխալներ գործելու հնարավորությունը,ներող հասարակությունը,չափահաս լինելը պարտավորեցնում է կատարել բոլոր հարազատներիս ու իմ լավը կամեցողների սպասումները:Դե դպրոցից էլ մի 2 հատ նամռոտած դեմքերով հիշողություններ մնացին՝մակագրված տնօրեն,դասղեկ,բայց դե հուսով եմ հաջողություններովս հենց իրենց մտածողությունը կփոխեմ:Հաջողություն դպրոց՝լավ թե վատ դու իմն ես եղել,կկարոտեմ քեզ:
No comments:
Post a Comment