Բոլորս էլ մարդ ենք, հավասար՝ անկախ ազգային, ռասայական պատկանելիությունից

Հայաստանում եզդիները կարողանում են ակտիվ գործունեությոն ծավալել և այօր արդեն մշակութային բնագավառում եզդիները ունեն որոշակի հաջողություններ: Մեզ համար հետաքրքիր էր, որ եզդիների շրջանում հատկապես բավական ակտիվ են երիտասրադները: Սաշա Արևորդին (Սուլթանյան) ստեղծագործում է: Սաշան բանաստեղծություններ գրում է մանուկ հասակից, իսկ այսօր արդեն իր բանաստեղծություններում կարելի է տեսնել փիլիսոփայություն: Slaq.am-ը զրուցեց Սաշա Արևորդու հետ: Հարցազրույցը ստորև.

Հարգելի Սաշա գիտենք, որ բանաստեղծություններ ես գրում և սովորում ես պետական համալսարանում: Կպատմես, թե որ տարիքից ես սկսել բանաստեղծություններ գրել:

Գրել սկիսել եմ 8 տարեկանից:Սկզբնական թեմաները հայրենիքն էր հայրենասիրություն,Հայաստան աշխարհը և նրա պատմությունը:Այն ժամանակ դեռ ազգիս պատմությունը չգիտեի, չգիտեի ՝ ինչ ճանապարհ են անցել նախնիներս:Բոլորրի նման հաճախում էի հայկական դպրոց:Հետո որոշակի դադարի ժամանակաշրջան եղավ,որը ազդեց նաեւ հետագա թեմաների ընտրության վրա:Հիմա գրում եմ հիմնականում խոհափիլիսոփայական թեմաներով,փորձում ստեղծագործություններումս գտնել մարդ արարածի դերը աշխարհում

Սաշա այս տարիքում բավական հավաքված ստեղծագործություն ունես, որքան որ տեղեկացանք: Պատրաստվու՞մ ես տպագրել քո ստեղծագործությունները, որպեսզի այն հասանելի լինի շատերին:

Այո ներկայումս արդեն իսկ տպագրության է պատրաստ իմ «Որոնումների ճանապարհին» բանաստեղծությունների շարքը, որը «Սինջար եզդիների ազգային միավորում» հասարակական կազմակերպության աջակցությամբ կտպագրենք մոտակա ժամանակներում:

Կասես, թե որն է քո կյանքի գաղափարախոսությունը: Խնդրում ենք նաև նշածդ բանաստեղծությունների շարքից մի պատառիկ մեջբերել:

Անկախ ամեն ինչից ուզում եմ արտահայտել ստեղծագործական եւ ընդհանրապես կյանքիս գլխավոր գաղափարախոսությունը:Բոլորս էլ մարդ ենք ,հավասար՝անկախ ազգային ռասայական սոցիալաական պատկանելիությունից:Նույնիսկ թուրքը ինձնից ոչնչով ցածր չէ ՝ նա մեղավոր չէ ,որ թուրք է ծնվել եւ դաստաիարակվել անմաբարոյական արժեքներով:Ես ինձ ազատ ու բավար,արված կազգամ այս աշխարհում հավասարաության եւ արդարության վերականգնման դեպքոււմ:Վերջինը ցավոք հիմա բացակայում է:

Իրերը ՝ իրենց անուններով

Եւ մեզ թվում է,թե մարդը որ կա

Մարդ է իրապես ՝ այնպես ինչպես կա:

Մարդ չէ այն մարդը,որ մարդ է օգնում

Հատուկ պամանով ,հատուկ դրությամբ եւ հատուկ կարգով:

Եւ մենք էլ նրա ՝ այդ մարդասերին,

Մարդասիրության սին գործի համար

Դափնի շռայլենք անթիվ-անհամար:

Մարդ է այն մարդը,որ մարդուց անկախ

Իր կողքի մարդուն մարդ է դարձնում,

Կամ այնպես անում ,որ հենց այդ մարդը

Իր նման մարդուն հանկարծ տեսնելիս

Ոչ թե խուսափի ուՃամփան փոխի.

Այլ արագ վազի,աչքերին նայի,վիշտը կարեկցի:

Ա՛յ սա է մարդը....

Աղբյուր ՝ Slaq.am - Լրատվական աղբյուր