Եւ աշխարհի իմաստը խոր
Մինչ պահն այն խոր կմնա
Երբ հորիզոննում կուսական
Աչքիդ փայլը երեւան գա:
Կմոռացվի ամեն պատրանք այս աշխարհում
Որովհետեւ ինքդ արդեն չքնաղագեղ ու կենալից
Աշխարհ ես մի ՝ լցված անհուն սիրո բոցով:
Քեզնում չկա՜ տկարություն,
Ճոխություն էլ բնավ չունես հետդ կրած,
Քանզի ինքդ ճոխություն ես ՝
Այս աշխարհում աշխարհ եկած:
Քո դյութանքը չի նկատվում
Տեսակ -տեսակ առուծախի
կենավաճառ աճուրդներում....
Կենապարգեւ ու սիրաբեր,
Երբ գրկում եմ, ջերմությունըդ ինձնով անում,
Մահացու է ,երբ ուրանում առանց բառի հեռանում են...
Ա՜խ,սիրելիս ես ուզում եմ քո դյութանքը
Ապրի այնպես
Ինչպես թղթին հետքը թողած սեւ թանաքը
Ես ուզում եմ,քո դյութանքը ապրի անպես,
Եւ ոչ մի պես առիթ չտա նրա ցրման,բաժանմանը
Ու քեզանից հեռացմանը ու զատմանը...
Ա՜խ սիրելիս ես ուզում եմ մնաս այսպես:
No comments:
Post a Comment