Saturday, June 8, 2013

Մարիամին որոնելիս/մաս 1/

Երբ ինձ պետք էր,որ տեղավորվեիր զգեստում,որը քեզ համար էի թել-թել կարել,դու հրաժարվեցին ՝ պատճառաբանելով,որ հագուստը չվերցնելու պատճառը կարերի թուլությունն է:Վստահ լինելով ճարահատյալ պատանու աղերսով արցունքով ամրացած կարերի վրա,մի կողմ թողեցի գոռոզությունը,որը հազիվ էր սահման դնում չափազանց պարզությանս պատճառով ուրիշի աչքերով իմ կերպարի մասին ձեւավոորված հիմարի եւ չափազանց  հիմարի կարծիքի միջեւ,հատ առ հատ քանդեցի բոլոր կարերը եւ ագուցեցի այս անգամ քրտինքով ու արյունով,որոնք երկուստեք ձեւավորվել էին տղամարդկային որակների  զայրույթի հետ ուղեկցվող կուտակումից:Արդյունքում քո ցեղից շատերը եկան եւ ասացին,որ մենք նույն Աստծուն ենք դավանում,եւ լավ կլիներ ,որ մի ամուր կառույց շինեինք եւ միասին մնաինք:Չհամաձայնվեցի.տաճարի փողն միայն ինձնից է պահանջվում ,ծախու աղոթքը ՝ իրենցից:Դու էլ եկար,իզ զարմանս ինձ ,քեզ դու եկավ եւ՛ հագուստի չափը ,եւ՛ կարերի որակը:Բայց տաճարը քո գաղափարներին դեմ էր,նախընտրեցիր մատուռը,որի դուռը դու պիտի գնեիր եւ դնեիր:Համաձայնվեցի,սակայն շուտով դուռը սկսեց ճռալ,եւ հիմա ափսոսում եմ այն տարածքի համար,որի վրա մատուռի փոխարեն մի վաճառական կարող է
կրպակ դնել:Եւ՛ նրա ընտանիքը ինձ կօրհներ,եւ հայրս ինձ կենդանի կտեսներ:

No comments:

Post a Comment