*****

Ղեկավարները ձեռքերը դրին լայն գրպանները.
Շահամոլ դարձան,
Խեղջ ժողովրդի վրայով անցան
Ու գազան դարձան...

Գրողները մեր  գրիչը տարան ղեկավարների քսակները լայն
Ու ծախու դարձան
Ու ամրոցը մեր
Երգիչների պալատական
Հանգրվան դարձավ:

Մտավորական ունենք բյուրավոր
Մեկն ազգայնամոլ կամ ազգավաճառ ՝
Քսակից կախված.
Մեկը սոսկ մասոն
Իր էժան գլխին
Պատուհաս դարձավ:

Սերունդներ կգան:
Օրինակ է պետք:
Իդեալ է պետք:
Չկա՞ իդեալ:
Կա ճարահատյալ անդնդատենչ զոհ
Ու վեհ մի բարձունք,
Որին նախիներն
Այո՛ հենց նախկին ղեկավարները.
Ազնավազարմ .մեր գրողները
Մտավորական իմաստունները
Ազնիվ պայքարով  ու բարձր պատվով
Հանգրվան գտան...